در وسط ميدان و بازار مجدد مزبور جارى گردانيد و ممر آب مذكور را از ابتدا تا انتها از خاص مال خود ترتيب داده و در شوارع و خانهاى عجزه و مساكين حوضها ساخت ، و بدين مناسبت كه از وسط شهر جارى است ، موسوم به شهرآباد گردانيد ، و قنواة و آبار كاريز مزبور ممتد مىشود به لنگر شيخ عبد السلام و قناة غستان ، و از منبع كه در دامن كوه ماهانست تا آن حوالى رقاباد حومه است تخمينا هفت فرسخ خواهد بود ، و محدود است كاريز مزبور به كاريز مكر تباد [ ظ : تكريت‌آباد ] ، و حسن‌آباد ، و احمدآباد زنجان حومه غربا ، و صفتاباد شرقا [ صفتاباد ؟ ] ، و بعد الاحياء و الاساحة المزبوره در جانب جنوب شهر كرمان . . . ( گنجعلى خان و خيرات او ، به قلم نگارنده ص 59 بنقل از وقفنامه گنجعلى خان ) . درينجا نكته‌اى پيش مىآيد . آيا گنجعلى خان قنات شهرآباد پادشاه خاتون را به نام خود وقف نموده ؟ بسيار بعيد است . احتمال هست كه اين قناة بائر شده بوده و گنجعلى خان آن را « احياء و اساحه » نموده - آنطور كه در وقفنامه آمده - و بعد وقف نموده است ، و در مرحله آخر توان حدس زد كه آبادى « صفتاباد » كه در وقفنامه نام برده شده ، مخفف صفوةآباد بوده باشد منسوب به صفوة الدين پادشاه خاتون ، و ميان نام اين دوآبادى كه مجاور هم بوده‌اند تخليطى حاصل شده باشد . هرچه هست ، امروز نه از شهرآباد عصمتى خبرى است و نه از شهرآباد گنجعلى خان . كه نه از تاك نشان است و نه از تاك نشان ! ( 84 ) - ص 234 ، ظاهرا اين تركان‌آباد ، غير از تركان‌آباد رفسنجان است . شايد همان صفتاباد بوده باشد . البته يك صفتويه در خبيص ( شهداد ) هم داريم ، شايد آبادى صغبوجه ( ؟ ) كه جاى ديگر هم ياد شده ، همين آبادى بوده باشد . ( 85 ) - ص 234 ، شيخ صلاح الدين حسن بلغارى . رجوع شود به سمط العلى ص 44 .